De Ricoh GR4, en hoe was je VAKANTIE? Nog GEFOTOGRAFEERD?

Bekijk deze aflevering van 30 Minuten Sluitertijd op YouTube:

We zijn er weer! Na een zomer vol specials, fotofairs en vakantiekaartjes is dit de eerste echte aflevering van een nieuw podcastseizoen. Je fotografievrienden Niels en Michiel praten bij: over hun zomer, hun camera’s, hun inspiratie, en natuurlijk over of er nog wat moois op de geheugenkaart is beland.

En ja hoor – Niels heeft iets nieuws in z’n handen: de Ricoh GR4. Als ambassadeur kreeg hij ‘m al even op proef en deelt z’n eerste indrukken. Is het een gamechanger? Een nichecamera? Of gewoon weer een GR, maar dan net even scherper? Ondertussen blikken we terug op de zomerspecials én kijken we vooruit naar alles wat weer komen gaat.

📘 Deze week maak je kans op de Natuurfotobijbel! Een boek vol tips, technieken en inspiratie om met meer aandacht de natuur in te gaan – en er als fotograaf rijker uit te komen. Wil je meedoen? Luister naar deze aflevering en volg de instructies. Alle fotobijbels vind je op fotobijbels.nl/natuurfotobijbel

Een nieuwe week, een nieuw seizoen en nieuwe camera’s – welkom terug bij dé Nederlandse fotografiepodcast met je fotografievrienden op de maandagochtend. Zet je koffie, open Lightroom en schuif lekker aan voor aflevering zoveel-plus-één.

📣 Shoutout van de week gaat naar Hans de Kort. Meester in ambacht en aandacht. Zijn natte-plaatportretten ademen tijd, rust en precisie – een zeldzaamheid in onze snelle wereld. Met zijn project 1000 Fotografen portretteert hij in tien jaar tijd duizend collega’s. Een monument van toewijding. Bekijk zijn werk op hansdekort.com en volg hem op @hansdekort.

Ook in deze podcast

Ricoh GR4, Ricoh GR3, Fujifilm X100VI, Fujifilm GFX50sii
CameraNu lezingen
Gezichten van Gouda
Remy Sapuletej
Julie Hrudová (YouTube)
Sean Tuckers Parabel zine
Josh Edgoose Secondhand news zine
Geralda de Graaf ✞ 

Leestafel

Door het boek via bovenstaande knop te bestellen, krijgen wij een kleine vergoeding en help je de podcast!

Bekijk of luister deze fotografiepodcast op Spotify:

Vakantiefoto’s als reset voor je fotografie

Het is makkelijk om vast te lopen in je eigen fotografie. Je weet wat je doet, je weet hoe je het doet, en op een gegeven moment begin je jezelf te herhalen. Wat eerst als vrijheid voelde, wordt langzaam een vaste werkwijze. Je fotografie loopt door, maar de vonk verdwijnt. Je ritme wordt een patroon, je stijl een formule. En ergens onderweg raak je datgene kwijt wat het ooit zo leuk maakte: nieuwsgierigheid, spel, verwondering.

Tot de vakantie komt.

En met die vakantie, vaak zonder dat je er bewust over nadenkt, komt ook een reset. Er is geen druk, geen opdracht, geen verwachting. Je hoeft niks op te leveren, niemand tevreden te stellen, je hoeft zelfs niet per se iets goeds te maken. Je bent op een andere plek, in een ander licht, omringd door beelden die je thuis al lang niet meer ziet. Ineens pak je je camera weer met plezier, omdat je iets wil bewaren, niet omdat het moet.

Je fotografeert niet om indruk te maken, maar omdat je geraakt wordt door een scène, een kleur, een gebaar. Het fruit op de markt, de manier waarop je dochter haar zonnebril scheef opzet, een glas wijn dat het laatste avondlicht vangt. Het zijn geen belangrijke foto’s, en juist daardoor worden ze belangrijk. Omdat ze je weer even laten voelen waarom je ooit bent gaan fotograferen.

Een nieuwe camera verandert je niet, maar geeft wel richting

Je hoort het vaak: een nieuwe camera maakt je geen betere fotograaf. En dat klopt, dat zal die nieuwe Ricoh GR4 ook niet doen. Maar wat soms wél werkt, is dat het je uit je gewoonte haalt. Door een andere body, een vaste lens of een compact model als die Ricoh GR4 ga je anders kijken. Je wordt gedwongen om keuzes te maken die je anders automatisch overlaat aan je instellingen. Je ontdekt opnieuw hoe je kijkt, hoe je reageert, hoe je werkt. Het is niet per se beter, maar wel verfrissend. En dat kan net genoeg zijn om jezelf weer op gang te trekken.

De foto’s zijn voor jezelf, en dat maakt ze zuiver

Misschien laat je je vakantiefoto’s aan niemand zien. Misschien gooi je er een paar op Instagram, maar misschien blijven ze gewoon op je telefoon of op een geheugenkaartje staan, en dat is prima. Je maakte ze niet voor een opdrachtgever of voor likes, je maakte ze voor jezelf. Omdat je iets wilde vangen. Omdat je iets voelde. Omdat je weer even zag wat je normaal mist.

Juist daardoor hebben ze waarde. Omdat ze je herinneren aan het plezier van kijken. Aan hoe het is om weer even zonder filter, zonder verwachtingen, gewoon te maken. Ze brengen je terug naar je intuïtie, naar je blik, naar wat jou als maker kenmerkt, als niemand meekijkt.

Tot slot

Het hoeft niet altijd om verbetering te gaan. Soms gaat het gewoon om herontdekken. En daar zijn vakanties wonderlijk goed in. Niet omdat je ineens spectaculaire beelden maakt, maar omdat je weer even voelt hoe het is om te fotograferen zonder plan. Gewoon, omdat je zin hebt.

Dus neem die camera mee. Laat je verrassen. En gun jezelf beelden die nergens voor hoeven te dienen, behalve voor jezelf. Want wat je terugkrijgt is geen portfolio, maar nieuwe zin om weer te maken. En dat is misschien wel het belangrijkste wat er is.